Από το Παρίσι στη Λήμνο για να μάθουν ελληνικά | «Του χρόνου θα επιστρέψουμε με περισσότερους μαθητές»

Στο νησί, βρέθηκαν περίπου 40 γαλλόφωνοι ενήλικες οι οποίοι συνδύασαν την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας με τη γνωριμία του ελληνικού πολιτισμού και της λημνιακής παράδοσης!

Ο καθηγητής ελληνικών και μεταφραστής Πάνος Αγγελόπουλος, που βρέθηκε στη Λήμνο μαζί με τους συναδέλφους του Μαρία Σιδηροπούλου και Στέφανο Πούλιο, μίλησε στον FM 100 για τη δράση, η οποία ολοκληρώθηκε έπειτα από δύο εβδομάδες μαθημάτων.

Όπως εξήγησε, τα θερινά εργαστήρια πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε κάποιο ελληνικό νησί ή παραθαλάσσια περιοχή, ενώ τον χειμώνα διοργανώνονται κυρίως στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Ο κ. Αγγελόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα στη φιλοξενία που συνάντησαν στη Λήμνο, ευχαριστώντας όσους συνέβαλαν στην επιτυχημένη διοργάνωση.

Ο σύλλογος «Φωνή - Γραφή», που δραστηριοποιείται στο Παρίσι, συμπληρώνει 35 χρόνια συνεχούς παρουσίας και αριθμεί σήμερα περίπου 350 ενήλικες μαθητές.

«Δεν αρκούμαστε στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Προσπαθούμε να τη συνδέσουμε με τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό, αλλά και με την ιστορία κάθε τόπου που επισκεπτόμαστε», σημείωσε ο κ. Αγγελόπουλος.

Στο πλαίσιο αυτό, οι συμμετέχοντες επισκέφθηκαν σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Λήμνου, ενώ πολύ θετική εντύπωση τους προκάλεσε το Αρχαιολογικό Μουσείο Μύρινας.

«Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Μύρινας είναι πραγματικό στολίδι για τον τόπο. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό μουσείο, όπως εξαιρετικοί είναι και οι υπόλοιποι αρχαιολογικοί χώροι του νησιού», ανέφερε.

Η γνωριμία τους με τη Λήμνο, όμως, δεν περιορίστηκε στη γλώσσα και την ιστορία. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να μάθουν και παραδοσιακούς χορούς του νησιού από την Αναστασία Φιριπή, υπεύθυνη των χορευτικών τμημάτων στους Πολιτιστικούς Συλλόγους Ανδρωνίου, Λιβαδοχωρίου και Τσιμανδρίων. Με αυτόν τον τρόπο γνώρισαν βιωματικά μια ακόμη πλευρά της λημνιακής παράδοσης.

Κλείνοντας, ο κ. Αγγελόπουλος επανέλαβε ότι εκείνο που θα μείνει περισσότερο σε όλους είναι η εμπειρία της φιλοξενίας, πρόσθεσε όμως:

«Ίσως η μοναδική δυσκολία που αντιμετωπίσαμε ήταν οι μετακινήσεις, ώστε να γνωρίσουμε ακόμη καλύτερα τον όμορφο αυτό τόπο. Σε κάθε περίπτωση, φεύγουμε με τις καλύτερες εντυπώσεις και το πιο πιθανό είναι να επιστρέψουμε και του χρόνου, την ίδια περίπου περίοδο, ελπίζουμε με ακόμη περισσότερους μαθητές και μαθήτριες».