Τσικνοπέμπτη στο Μουσείο για τους μαθητές ΓΕ.Λ και ΕΠΑ.Λ Μύρινας

Το κοινό δελτίο τύπου των δύο λυκείων της Μύρινας αναφέρει:

«Αν όλα τα παιδιά της γης, πιάναν γερά τα χέρια, κορίτσια αγόρια στη σειρά, και στήνανε χορό, ο κύκλος θα γινότανε, πολύ πολύ μεγάλος, κι ολόκληρη τη Γη μας, θ’ αγκάλιαζε θαρρώ», έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος σε ένα ποίημά του με θέμα τα παιδιά. Πόσο δίκαιο είχε! Άλλωστε, είναι πολύ δύσκολο να τους κρυφτείς, αφού, κατά τον αγαπημένο μας Διονύση, τα παιδιά «έτσι κι αλλιώς, τα ξέρουν όλα». Κι αν δεν τα ξέρουν, προσπαθούν να τα μάθουν ή να τα ανακαλύψουν.

Αυτό έκανε χθες μια ομάδα μαθητών των δύο λυκείων της Μύρινας -ΓΕΛ και ΕΠΑΛ-, συμμετέχοντας σε μια δράση που υλοποιήθηκε στην Μόνιμη Έκθεση Ιστορίας Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου, της συλλογής του Χρήστου Μπουλώτη, του δήμου Λήμνου. Ο τίτλος της δράσης, που μετέτρεψε τους μαθητές σε ερευνητές ή εξερευνητές, ήταν «Μπες, δες και βρες» και υλοποιήθηκε τις δύο τελευταίες διδακτικές ώρες.

Οι μαθητές, περιπλανώμενοι στους χώρους του μουσείου και παρατηρώντας τις πλούσιες προθήκες του, έπρεπε να λύσουν τους γρίφους που τους δόθηκαν εντοπίζοντας τα εκθέματα στα οποία αυτοί παρέπεμπαν. Για περίπου δύο ώρες, οι χώροι της μόνιμης έκθεσης πλημμύρισαν από τις φωνές των τεσσάρων μαθητικών ομάδων που έχοντας ως μοναδικό αντίπαλο τον χρόνο, διάβαζαν, έψαχναν, ερμήνευαν και έλυναν τους γρίφους με στόχο να κόψουν πρώτοι το νήμα. Εμείς όμως ξέρουμε πως δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι σε μια τέτοια διαδικασία, κάτι άλλωστε που μας δίδαξε ο Αριστοτέλης λέγοντας πως «όπου άμιλλα ενταύθα και νίκη εστί».
Προκειμένου το παιχνίδι να συνεχιστεί, οι εκπαιδευτικοί των δύο σχολείων άφησαν στο Μουσείο το υλικό της δράσης ώστε κι άλλοι μαθητές των σχολείων του νησιού να… μπουν, να δουν και να βρουν.