Το «χωριό» της Ελλάδας που κατοικούν μόνο... κούκλες

Σε αρκετές από αυτές τις περιοχές, η ζωή συνεχίζεται κανονικά, ενώ σε άλλες έχει χαθεί με το πέρασμα των χρόνων. Υπάρχουν όμως και τόποι λιγότερο γνωστοί στο ευρύ κοινό, που διατηρούν μια διαφορετική ταυτότητα, συνδεδεμένη με ιστορίες και φήμες.

Με τα χρόνια, ορισμένα σημεία στην ελληνική ύπαιθρο απέκτησαν τη φήμη του «στοιχειωμένου», μέσα από αφηγήσεις που περνούν από γενιά σε γενιά. Κάποια εγκαταλείφθηκαν, ενώ άλλα προσελκύουν το ενδιαφέρον επισκεπτών και ερευνητών.
Ένα από αυτά βρίσκεται στην Ηλεία, ανάμεσα στις περιοχές Θολό και Λέπρεο στη Ζαχάρω. Στην άκρη του δρόμου, κάτω από τα δέντρα, ξεχωρίζει ένα παλιό κτήριο που θυμίζει ταυτόχρονα σπίτι, παντοπωλείο και καφενείο.

Η εικόνα του μοιάζει με εγκαταλελειμμένο χώρο, ωστόσο το εσωτερικό του αποκαλύπτει κάτι εντελώς διαφορετικό, καθώς οι «θαμώνες» του είναι κούκλες βιτρίνας, τοποθετημένες σαν να συμμετέχουν σε μια καθημερινή σκηνή.

Το Τίμπουλις έχει αποκτήσει τον χαρακτηρισμό «στοιχειωμένο χωριό», καθώς οι κούκλες, με τη στάση και την παρουσία τους, δημιουργούν την αίσθηση ότι είναι ζωντανές. Το σκηνικό γίνεται ακόμη πιο ιδιαίτερο, καθώς κατά καιρούς αλλάζουν ρούχα, θέση ή ακόμη και τραπέζι, κάτι που ενισχύει τη φήμη γύρω από το μέρος.

Πέρα από τις φιγούρες αυτές, στο εσωτερικό φιλοξενείται μια συλλογή από παλιά αντικείμενα και αντίκες. Ανάμεσά τους βρίσκονται γιαταγάνια, ξύλινα μπαούλα, παιδικές κούνιες και διάφορα αντικείμενα άλλων εποχών. Δίπλα στο κτήριο διατηρείται ακόμη και μια παλιά τουαλέτα, συμπληρώνοντας την ιδιαίτερη εικόνα του χώρου.

Το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία διαφορετική από τα συνηθισμένα: δεν πρόκειται απλώς για ένα χωριό, αλλά για έναν χώρο που συνδυάζει τέχνη, μυστήριο και δημιουργικότητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το καφενείο αποτελεί δημιουργία ενός ζευγαριού, μιας Γερμανίδας και του συζύγου της από την Ουγγαρία, της Ούλι και του Τίμπορ. Από τα ονόματά τους προέκυψε και η ονομασία «Τίμπουλις». Οι δύο τους συνέλεξαν με τα χρόνια αντικείμενα, κούκλες και αντίκες που έβρισκαν εγκαταλελειμμένα, μετατρέποντας το παλιό κτήριο σε έναν ιδιαίτερο χώρο, με στόχο να του δώσουν ξανά ζωή και να δημιουργήσουν ένα ανοιχτό «μουσείο» για όλους.

Πηγή: protothema.gr