Ο Μάρκος Βαμβακάρης γίνεται χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων ή αλλιώς… «το Μαρκάκι», που είναι φτιαγμένος από πηλό και περιμένει να του εμφυσήσουν την πνοή για να μας διηγηθεί την ομολογουμένως κινηματογραφική ζωή του μέσα από μία stop – motion animation μεγάλου μήκους ταινία με claymation (δηλαδή ταινία κινουμένων σχεδίων με τεχνική καρέ-καρέ και χαρακτήρες φτιαγμένους από πηλό) με τίτλο «ΜΑΡΚΟΣ».

Δημιουργός της ταινίας ένας Ιταλός που αγάπησε το ρεμπέτικο και συγκεκριμένα τον «Πατριάρχη» του, ο Thomas Kunstler. Ο νεαρός καλλιτέχνης σπούδασε Film Production με εξειδίκευση στο ντοκιμαντέρ στο Farnham University for the Creative Arts στο Κεντ της Αγγλίας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έτυχε να συγκατοικήσει με Έλληνες και ήταν εκείνοι που του έδωσαν το βάπτισμα του πυρός στον μυστικιστικό κόσμο του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Ένας παπαγάλος περνά ώρες πολλές μόνος του στο σπίτι, κάνει βόλτες μέσα στο δωμάτιο αλλά ο χρόνος είναι… αργός. Έτσι η ανοιχτή τηλεόραση μπροστά του είναι η καλύτερη παρέα και μαζί της οι ώρες περνούν ευκολότερα.

Εκείνος βλέπει εκπομπές, παιχνίδια, σόου και σειρές αλλά μόλις ακούσει το αγαπημένο του τραγούδι να παίζει όλα αλλάζουν… μαγικά! Στο άκουσμα του «I Like to Move It», παίρνει θέση στον καναπέ και αρχίζει το χορευτικό του. Το πτηνό ξεδιπλώνει το ταλέντο τπου στο χορό, κουνάει το κεφάλι του στο ρυθμό της μουσικής και γίνεται viral μόλις το βίντεο βγει σε κοινή θέα!

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά πράγματα στη Νέα Υόρκη τα χρώματα της φύσης στις αλλαγές των εποχών και δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για να το απολαύσετε από το Central Park. Ο φωτογράφος Jamie Scott θέλησε να αποτυπώσει στο φακό του αυτή την ομορφιά της φύσης και έτσι κινηματογράφησε το διάσημο πάρκο για 6 μήνες, προκειμένου να φανούν οι αλλαγές στα χρώματα των δέντρων, των φυτών.

Ο ίδιος βρέθηκε σε 15 διαφορετικά σημεία του πάρκου τα οποία κινηματογραφούσε 2 φορές την εβδομάδα. Στο τέλος δημιούργησε ένα υπέροχο βίντεο, όπου η μαγεία της φύσης είναι ολοφάνερη έτσι όπως οι αλλαγές των εποχών αποτυπώνονται στα φυτά. «Όλες οι λήψεις έγιναν στην ανατολή του ήλιου, όπου οι συνθήκες είναι καλύτερες και τα χρώματα πιο έντονα», σχολιάζει ο ίδιος.

Η ukai είναι μια αρχαία ιαπωνική μέθοδος αλιείας κατά την οποία χρησιμοποιούνται πουλιά για να ψαρέψουν ψάρια. Αυτός ο περίεργος τρόπος ψαρέματος ακολουθείται εδώ και 1.300 χρόνια και έχει αρχίσει να προσελκύει όλο και περισσότερους τουρίστες το τελευταίο διάστημα.

Κάθε χρόνο, χιλιάδες τουρίστες επισκέπτονται την ιαπωνική πόλη Gifu στην κεντρική Ιαπωνία για να παρακολουθήσουν το ukai. Στην ουσία διάφορα πουλιά του είδους των κορμοράνων πιάνονται από τους ψαράδες. Έπειτα οι ψαράδες τους περνούν γύρω από το λαιμό μια κορδέλα και τους ρίχνουν στη θάλασσα. Οι κορμοράνοι είναι πτηνά γνωστά για την ικανότητά τους να καταδύουν στη θάλασσα και να πιάνουν ψάρια.

Αφού, λοιπόν, έχει τοποθετηθεί αυτή η κορδέλα στο λαιμό του κάθε κορμοράνου, έπειτα απελευθερώνεται για να βουτήξει στο νερό. Εάν το πτηνό πιάσει κάποιο ψάρι, ο ψαράς το τραβά πίσω στη βάρκα. Η κορδέλα που τοποθετείται γύρω από το λαιμό του κορμοράνου δένεται με συγκεκριμένο τρόπο και αρκετά σφιχτά για να εξασφαλιστεί ότι οι κορμοράνοι δεν θα καταπιούν τα μεγάλα ψάρια, που θα αποτελέσουν την ψαριά των ντόπιων ψαράδων.

Πρόκειται για έναν τόσο διαδεδομένο τρόπο ψαρέματος, που οι ντόπιοι ασκούν πιέσεις για να προστεθεί στον κατάλογο της UNESCO για την άυλη πολιτιστική κληρονομιά.

Τα περίπλοκα σχεδιασμένα κουτάκια αναψυκτικών θυμίζουν… γλυπτά τα οποία θα μπορούσαν να είναι αποτέλεσμα κάποιας αυτοματοποιημένης μηχανής, αλλά είναι σκαλισμένα μόνο από το ανθρώπινο χέρι.

Κοιτάζοντας τα τέλεια γεωμετρικά μοτίβα που έχουν σμιλευτεί σε αυτά τα κουτάκια από αλουμίνιο, θα δικαιολογούσε τη σκέψη ότι ο Noah Deledda, ο κατασκευαστής τους… είναι ρομπότ. Ωστόσο, η ακρίβεια του σχήματος που δίνει στα κουτάκια των αναψυκτικών οφείλονται κυρίως στους αντίχειρές του.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο ταλαντούχος καλλιτέχνης έφτιαξε το βίντεο που θα δείτε, για να αποδείξει ότι δεν χρησιμοποιεί κάποια μηχανή για να δώσει την ιδιαίτερη μορφή σε αυτά τα αλουμινένια κουτάκια. Ο ταλαντούχος καλλιτέχνης ξεκινά με το τρίψιμο των δοχείων ώσπου να γίνουν λαμπερά. Έπειτα χρησιμοποιεί τους αντίχειρές του για να δημιουργήσει τσακίσεις και εσοχές στα κουτάκια. Όπως μπορείτε να φανταστείτε βέβαια, είναι μια επίπονη διαδικασία που απαιτεί υπομονή, και ο Deledda την ανέπτυξε μετά από χρόνια δοκιμών και αποτυχημένων προσπαθειών.

Σήμερα, ο Noah Deledda είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καλλιτέχνης, και τα απίστευτα λεπτομερή γλυπτά του πωλούνται για πάνω από 2.000 δολάρια το κομμάτι.

Τα ταξίδια είναι πάντα ευχάριστα αλλά τώρα μπορούν να γίνουν πολύ πιο εύκολα και βολικά. Τη λύση στη διαμονή σας όσο ταξιδεύετε δίνει το Air Opus.

Σε αντίθεση με άλλες πολύπλοκες ιδέες το Air Opus ανοίγει με βάση ένα αυτοματοποιημένο σύστημα σε μόλις 90 δευτερόλεπτα! Η μόνη κίνηση που απαιτείται να κάνετε εσείς είναι να πατήσετε ένα διακόπτη και το τροχόσπιτο θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται αυτόματα. Όταν έρθει η ώρα να φύγετε, οι βαλβίδες του επιτρέπουν να ξεφουσκώσει σε 30 δευτερόλεπτα. Το ιδιόμορφο τροχόσπιτο μπορεί να ξεδιπλωθεί και να διπλωθεί ξανά σε περίπου δυο λεπτά.

Το τροχόσπιτο Air Opus, πωλείται 21.499 δολάρια και προσφέρει ένα εξαιρετικά άνετο υπνοδωμάτιο και καθιστικό. Ο σχεδιασμός του είναι βελτιωμένος σε σχέση με προηγούμενα μοντέλα καθώς διαθέτει περισσότερα παράθυρα και φεγγίτες που επιτρέπουν την είσοδο φυσικού φωτός. Στα θετικά συγκαταλέγεται και η ρυμουλκούμενη κουζίνα και ψησταριά ιδανική υπαίθρια μπάρμπεκιου γύρω από την φωτιά.

Η πρωτεύουσα της Μάλτας, η Βαλέτα, έχει την τύχη να απολαμβάνει το μεσογειακό ήλιο όλο το χρόνο όπως και να προσφέρει επιλογές νυχτερινής διασκέδασης σε όσους την επισκέπτονται για ολιγοήμερες διακοπές ή για ένα Σαββατοκύριακο.

Στα θετικά της πόλης συνυπολογίζεται και η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της, που είναι ένα κράμα από αναγεννησιακά, νεοκλασικά και σύγχρονα στοιχεία, αν και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος άφησε τεράστια σημάδια στην πόλη. Η πόλη της Βαλέτας αναγνωρίστηκε επίσημα σαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1980 και μπορείτε να την εξερευνήσετε μέσα από αυτό το βίντεο.

Είναι η καλύτερη εποχή για την απόλαυση μιας ταινίας στο σπίτι, με ζεστό καφέ και χουχουλιάζοντας στον καναπέ. Κι ακόμα καλύτερα όταν σου κάνει παρέα η αγαπημένη σου γάτα που αρέσκεται να βλέπει μαζί σου ταινίες.

Τι γίνεται όμως όταν επιλέγεις να δεις θρίλερ και μάλιστα πολύ τρομακτικό. Η γάτα πάλι κάθεται μπροστά από τον καναπέ και βλέπει με ενδιαφέρον τις σκηνές. Όταν όμως η σκηνή είναι τρομακτική, όπως στο σημείο που μια γυναίκα ουρλιάζει, τότε οι εκφράσεις της είναι απίθανες.

Η γάτα δείχνει να ζει το θρίλερ και τα μάτια της είναι η απόδειξη!

Αν έχετε δοκιμάσει να κάνετε πατινάζ σε μια παγωμένη λίμνη, ίσως γνωρίζετε την αίσθηση ελευθερίας και ταχύτητας που προσφέρει. Αλλά δυο σκέιτερ από τη Σουηδία, ο Henrik Trygg και ο Mårten Ajne, απολαμβάνουν αυτή την εμπειρία λίγο παραπάνω μιας και είναι οι λάτρεις του πατινάζ σε πολύ λεπτό πάγο.

Τον περασμένο Δεκέμβριο οι δυο σκέιτερ βρέθηκαν σε μια παγωμένη λίμνη έξω από τη Στοκχόλμη και αποφάσισαν να τη διασχίσουν. Όταν ένας σκέιτερ γλιστράει στην επιφάνεια μιας παγωμένη λίμνης κι όταν ο πάγος είναι λεπτός, το βάρος του σπάει τον σπάει, δημιουργώντας έναν ήχο διαφορετικό από τον συνηθισμένο. Το στυλ που χρησιμοποιείται στο παρακάτω βίντεο είναι το σκανδιναβικό πατινάζ, η αλλιώς το πατινάζ μεγάλης διάρκειας κατά το οποίο καλύπτονται αποστάσεις από 50 έως 100 χιλιόμετρα την ημέρα.

Ο Trygg εξηγεί ότι ο λεγόμενος «μαύρος πάγος» είναι ένα φαινόμενο όταν ο πάγος είναι καινούριος, παρθένος και μετά βίας μπορεί να αντέξει το βάρος του. Η ικανοποίηση που προσφέρει αυτή η δραστηριότητα είναι όταν ακούς τον πάγο να «τραγουδάει», να ραγίζει χωρίς ωστόσο να σπάει.

Ενώ, λοιπόν, το βάρος του σκέιτερ αναγκάζει τον πάγο να ραγίσει ή και να «λυγίσει σαν αψίδα» σε κάποια σημεία η συμπιεστική του δύναμη του επιτρέπει να μην σπάει. Για αυτό άλλωστε δεν αποτελεί μια επικίνδυνη δραστηριότητα. Ιδιαίτερα, αν χρησιμοποιείται και ο σωστός εξοπλισμός, το οποιοδήποτε άγχος ξεχνιέται και ο ήχος που παράγεται είναι η καλύτερη ανταμοιβή για τον σκέιτερ.

Ένα διαφορετικό είδος διακοπών υπόσχεται αυτό το νησί που βρίσκεται κοντά σε έναν από τους πιο δημοφιλείς εξωτικούς προορισμούς του κόσμου, την Καραϊβική.

Το νησί, ανήκει σε έναν Βρετανό καλλιτέχνη που ονομάζεται Richart Sowa και δεν αποτελεί μια συνηθισμένη επιλογή απόδρασης. Στην πραγματικότητα, δεν αποτελεί καν νησί, τουλάχιστον όχι με την τυπική έννοια. Κι αυτό γιατί το Joysxee, όπως ονομάζεται, είναι μια τεχνητή ανθρώπινη κατασκευή.

Το μοναδικό αυτό νησί στηρίζεται πάνω σε 150.000 πλαστικά μπουκάλια, που κρατούνται συνδεδεμένα μέσα σε μεγάλα δίχτυα. Ακριβώς από πάνω τους βρίσκεται μια στρώση από άμμο, χώμα και παλέτες που αποτελεί το έδαφος του ιδιόμορφου νησιού.

Οι ρίζες των δέντρων του νησιού φτάνουν σε μεγάλο βάθος και διέρχονται μέσα από τα πλαστικά μπουκάλια γεγονός που δημιουργεί ένα είδος άγκυρας και επιτρέπει στο νησί να είναι αρκετά σταθερό. Το Joysxee συνδέεται όμως με μια στενή λωρίδα με τη στεριά γεγονός που διευκολύνει την ύπαρξη και τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας ακόμα και διαδικτύου.

Το σπίτι που βρίσκεται πάνω στο νησί δέχεται πλήθος επισκεπτών τόσο για να διαμείνουν σε αυτό όσο και για να θαυμάσουν την περίεργη τοποθεσία πάνω στην οποία έχει κατασκευαστεί. Πρόκειται για ένα τριώροφο σπίτι με δύο υπνοδωμάτια και με υδρομασάζ!

Για να δημιουργηθεί τελικά αυτό το νησί και να καταφέρει να διατηρηθεί χρειάστηκε πολύς καιρός και πολλές προσπάθειες. Για την ακρίβεια, η πρώτη απόπειρα κατασκευής του έγινε το 1990 αλλά μόλις το 2008 κατάφερε να ολοκληρωθεί και να αποκτήσει τη μορφή που διατηρεί μέχρι και σήμερα.