Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Λήμνος>>Οι μαθητές του ΓΕΛ Μούδρου γνωρίσαν τον Δημήτριου Αντωνίου
Οι μαθητές του ΓΕΛ Μούδρου γνωρίσαν τον Δημήτριου Αντωνίου
18.01.2022 | 13:56

Οι μαθητές του ΓΕΛ Μούδρου γνωρίσαν τον Δημήτριου Αντωνίου

Συντάκτης:  Παναγιώτης Σκαπέτης
Κατηγορία: Λήμνος

Η ζωή του έπαιξε ένα τραγικό παιχνίδι στη Θεσσαλονίκη. Στα 16 του χρόνια παρασύρθηκε από αυτοκίνητο έξω από το σχολείο του και έμεινε ανάπηρος. Στα 31 του χρόνια, χαμογελάει ξανά και προσπαθεί να δώσει ελπίδα σε όσους δοκιμάζονται...

IMG 3093

Λίγες ώρες πριν κλείσουν 15 χρόνια από το ατύχημα που τον καθήλωσε στα 16 του χρόνια σε αναπηρικό αμαξίδιο, ο Θεσσαλονικιός Δημήτρης Αντωνίου παρουσιάζει το νέο του βιβλίο «Η τέχνη της αισιοδοξίας», θέλοντας να μοιραστεί τις σκέψεις και τις ιδέες που τον βοηθούν όλα αυτά τα χρόνια να μην χάνει το χαμόγελό του…

Ένα βιβλίο που, όπως εξηγεί ο ίδιος, θέλει να δωρίσει σε κέντρα αποκατάστασης, παιδοψυχιατρικές μονάδες, βιβλιοθήκες και άλλες δομές, ώστε να βοηθήσει να σχηματιστεί το χαμόγελο σε όποιον το έχει ανάγκη. «Ήδη, τα μηνύματα που παίρνω απ΄ όλη την Ελλάδα δείχνουν ότι υπάρχει κόσμος που περιμένει να το διαβάσει και να τού γεννήσει την ελπίδα».

IMG 3095

Στη διαδικτυακή συνάντηση της 18/1/2022 οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου του Γενικού Λυκείου Μούδρου συνομίλησαν με το Δημήτρη Αντωνίου.

Ο συγγραφέας και ακτιβιστής αφηγήθηκε με γλαφυρότητα και ειλικρίνεια το τροχαίο ατύχημα που τον καθήλωσε στο αναπηρικό αμαξίδιο, επεσήμανε τη σοβαρότητα που πρέπει να διέπει κάθε οδηγό και πεζό όταν κινείται στο δρόμο και τελικά καθήλωσε ο ίδιος τους μαθητές δείχνοντας την αισιοδοξία και τη δύναμη ψυχής που του επιτρέπουν ακόμη να ονειρεύεται.

Τα μαθήματα από την πάθηση του πατέρα του

Είχε μάθει από μικρός στα δύσκολα. Πριν από το ατύχημά του, έζησε για αρκετό διάστημα την πάθηση του πατέρα του που έπασχε από Πάρκινσον και ο οποίος έφυγε από τη ζωή λίγους μήνες μετά το ατύχημα, χωρίς όμως να είναι τότε σε κατάσταση να αντιληφθεί τι είχε συμβεί στο παιδί του.

«Περνούσε το βάσανό του σιωπηλά, με θάρρος, προσπαθώντας να χαμογελάσει. Ήμουν μικρός, αλλά κατάλαβα γράφοντας το βιβλίο, πόσα μαθήματα πήρα από εκείνον. Τότε έλεγα ότι ήμουν άτυχος. Τα έφερε όμως έτσι η ζωή που πήρα ανεκτίμητα μαθήματα από εκείνον», λέει ο Δημήτρης Αντωνίου.

Η αισιοδοξία είναι επιλογή

Θεωρεί ότι κληρονόμησε την αισιοδοξία του πατέρα του, πιστεύει όμως ότι η αισιοδοξία είναι επιλογή και από τις πρώτες μέρες μετά το ατύχημα θέλησε να μπορεί να κάνει επιλογές. «Με ενοχλούσαν τα σταυροδρόμια ή οι μονόδρομοι. Ήθελα πάντα να προσπαθώ να φτιάχνω κι ένα δικό μου δρόμο. Να τον δημιουργώ», τονίζει.

Τα πρώτα χρόνια μετά το ατύχημα έπρεπε να διαχειριστεί -μεταξύ άλλων- τους αφόρητους πόνους. Οι γιατροί τού σύστηναν φάρμακα, τα οποία ωστόσο τού προκαλούσαν ατονία. Δεν μπορούσε να ζει με τους πόνους, αλλά δεν ζούσε και όπως ήθελε με τα αναλγητικά. «Ήθελα να έχω το δικαίωμα της επιλογής», λέει. Οι πόνοι του «πραγματικοί» και «φανταστικοί» -πονάω στον καρπό που δεν έχω, εξηγεί- είναι μαζί του όλα αυτά τα χρόνια. «Τους βάζω δίπλα μου. Ξυπνάμε παρέα και τους ζητάω να μού θυμίσουν τι έχει σημασία», επισημαίνει.

Όλα ξεκίνησαν με μια ταινία

Το ατύχημα τού άλλαξε για πάντα τη ζωή, αλλά τη ζωή του μετά το ατύχημα τού την άλλαξε η ταινία «Ένας υπέροχος άνθρωπος», η οποία βασίζεται στην αληθινή ιστορία ενός ιδιοφυούς μαθηματικού, ο οποίος πάλεψε πάνω από 30 χρόνια με τις σχιζοφρενικές τάσεις του.

Στην ταινία, λέει ο γιατρός στον πρωταγωνιστή: «Δεν είναι όλα μαθηματικά» κι εκείνος απαντά: «τα μαθηματικά σού μαθαίνουν να λύνεις ένα πρόβλημα και για μένα αυτό είναι ένα πρόβλημα». Αυτό τον βοήθησε να πιστέψει στη δύναμη της θέλησης και ότι αξίζει να προσπαθήσει. 

Το βιβλίο, εξηγεί ο Δημήτρης Αντωνίου, δεν απευθύνεται σε όλους, αλλά σε εκείνους που θέλουν να βρουν αισιοδοξία. Εξάλλου και ο ίδιος στα πρώτα δυο χρόνια μετά το ατύχημα δεν σκεφτόταν όπως σήμερα. «Ήταν επιλογή μου να μείνω μέσα και να δω τι είναι τέλος πάντων αυτή η ζωή, γιατί μέχρι τότε ήξερα ότι ήταν να βγαίνω και να παίζω με τους φίλους μου».

Αυτό που θέλει να περάσει από το βιβλίο και αυτό που κάνει ο ίδιος όλα αυτά τα χρόνια, είναι πως ίσως είναι καλύτερο αντί να ψάχνουμε την ευτυχία, να αρχίσουμε να αναζητούμε την αισιοδοξία.

Ακολουθήστε το limnosfm100.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Μοιραστείτε το

 

gunaika banner new

youtube channel

Πώς χαρακτηρίζετε τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία;

Θετικούς(8.5%)
Αρνητικούς(80.9%)
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ(10.6%)
Συνολικές ψήφοι: 47
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Απριλίου 27, 2018