Με ένα κείμενο που ξεχειλίζει από συγκίνηση αλλά και προβληματισμό, ο ιστορικός συγγραφέας Αριστείδης Τσοτρούδης τοποθετείται απέναντι στη διαχείριση της ιστορικής μας κληρονομιάς. Αναδεικνύοντας το μέγεθος της θυσίας των 585 Λημνίων ηρώων, θέτει το ερώτημα της ισορροπίας ανάμεσα στις τιμές που αποδίδονται στους ξένους συμμάχους και στο χρέος απέναντι στους δικούς μας νεκρούς, που έμειναν «άταφοι και άψαλτοι» στις κορυφές της ιστορίας.
Ακολουθεί η παρέμβαση του κ. Τσοτρούδη:
"Θνητοί τοις Αθανάτοις γόνυ κλίνατε.."
Απόδοση φόρου τιμής και σεβασμού μπροστά στους Ήρωες που θυσιάστηκαν για την Πατρίδα και την Ελευθερία.
Με αυτόν τον πρόλογο αναφέρομαι τιμητικά στους Λήμνιους Ήρωες που έπεσαν στους Αγώνες του Έθνους σε ξένες βουνοκορφές ή ελληνικά χώματα, οι περισσότεροι άταφοι, άψαλτοι με τους γονείς γυναίκες και παιδιά πίσω στη Λήμνο μάταια να τους περιμένουν.
Είχαν πάρει τιμητική θέση στο Πάνθεον των Ηρώων του Έθνους.
Η Λήμνος θρήνησε 585 παλικάρια που έπεσαν στα αφιλόξενα βουνά του Σκρα,, της Αλβανίας και της Μικράς Ασίας.
Μαυροφορέθηκαν τα περισσότερα σπίτια.
Μείναν άδειες αγκαλιές. Μάνες, χήρες και ορφανά δεν ξαναείδαν τον πολεμιστή τους να γυρίζει πίσω, με μόνη παρηγοριά αυτοί που έμειναν να γίνουν προστάτες και εκδικητές.
Μετά την εισαγωγή μου αυτή, θέλω να εκφράσω τη βαθιά μου λύπη, διότι βλέπω κάθε χρόνο να γίνονται εορτές μνήμης των ANZACs, να συμμετέχουν όλες οι Αρχές του Νησιού, να καταθέτουν στεφάνια τιμής για τους ξένους νεκρούς της Εκστρατείας, ενώ οι δικοί μας νεκροί του Σκρα, της Μικράς Ασίας και της Αλβανίας κείτονται άταφοι, χωρίς τιμές και δόξες αντίστοιχες των ξένων. Υπενθυμίζω πως η Εκστρατεία της Καλλίπολης ήταν η αιτία και η απαρχή του Εθνικού Διχασμού με ολέθριο αποτέλεσμα την Καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού.
Η οσφυοκαμψίες των δικών μας ηγετόρων, πάντοτε είχαν οδυνηρά αποτελέσματα για την πατρίδα μας.
Οι τιμές προς τους ξένους έχουν μέτρο αποτίμησης.
Έχουμε τους δικούς μας Νεκρούς για τους οποίους η στοργική Μητέρα Λήμνος το γόνυ κλίνει..
