Λίγα λουλούδια, άφησαν σήμερα το μεσημέρι, φίλοι, γείτονες και αγαπημένοι στην πόρτα του καταστήματος που διατηρούσε στη Μύρινα, ο Γιώργος Φαράζογλου.
Λίγα λουλούδια για τον Γιώργο, τον «ψηλό», τον «μαλλιά». Έτσι τον αποκαλούσαν οι φίλοι, οι άνθρωποι που είχαν οικειότητα μαζί του.
Λίγα λουλούδια σε μια πόρτα κλειστή. Για να πιστοποιούν, ότι ο Γιώργος δεν θα βρεθεί ποτέ ξανά εκεί γύρω, να σε χαιρετήσει με εκείνο το πλατύ χαμόγελο.
Περνούσα σχεδόν κάθε πρωί από εκεί. Γείτονας του σταθμού μας γαρ. Έξω ακριβώς από το μαγαζί του, το θέαμα μού έκλεβε το πρώτο χαμόγελο της ημέρας. Ο μικρόσωμος Ορφέας, ο αγαπημένος του σκύλος, καθόταν κάθε πρωί στον θρόνο του. Μέσα από την τζαμαρία ο άνθρωπος του, η ασφάλειά του, έξω από αυτήν το βασίλειο του και η αγαπημένη του συνήθεια, να παρατηρεί ό,τι κινούνταν και ό,τι περνούσε από μπροστά του. Ήταν τόσο τρυφερό θέαμα, που ράγιζε με μιας όποια μονότονη σκέψη καθημερινότητας κυριαρχούσε και παίδευε το μυαλό σου.
Καλό κατευόδιο Γιώργο! Ένας άλλος μικρός και κάτασπρος Ορφέας, θα σε περιμένει εκεί ψηλά για να τον φροντίζεις, να τον αγαπάς και αυτός να κάνει λίγο πιο οικεία την αιωνιότητα σου…
