Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Λήμνος>>Η Λήμνος θυμάται τον δικό της ζωγράφο
«Οι δύο φίλες» (1966), τέμπερα σε χαρτί (αριστερά). «Αυτοπροσωπογραφία» του Ράλλη Κοψίδη, ελαιογραφία σε καμβά (δεξιά πάνω), και «Γυναίκα στο παράθυρο» (1972), ακρυλικό σε ξύλο (δεξιά κάτω). «Οι δύο φίλες» (1966), τέμπερα σε χαρτί (αριστερά). «Αυτοπροσωπογραφία» του Ράλλη Κοψίδη, ελαιογραφία σε καμβά (δεξιά πάνω), και «Γυναίκα στο παράθυρο» (1972), ακρυλικό σε ξύλο (δεξιά κάτω).
13.07.2019 | 14:50

Η Λήμνος θυμάται τον δικό της ζωγράφο

Συντάκτης:  FM 100 Newsroom
Κατηγορία: Λήμνος

Της Τασούλας Επτακοίλη

Πέτρινα αρχοντικά καραβοκύρηδων του 19ου και του 20ού αιώνα, νεοκλασικά με μαρμάρινα φουρούσια, λιθόστρωτα δρομάκια, περιβόλια με εσπεριδοειδή, παλιοί ανεμόμυλοι: ο Κοντιάς είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Λήμνου (στην ανατολική πλευρά, σε απόσταση 11 χλμ. από τη Μύρινα) και από τα πιο χαρακτηριστικά – με μια γλυκιά αύρα παρελθόντος. 

Για τις ομορφιές του είναι υπερήφανοι οι εξακόσιοι κάτοικοί του και οι Κοντιατινοί που δεν ζουν στο νησί. Αλλά και για κάτι ακόμα: για την Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης, που στεγάζεται σε ένα υπέροχο πετρόκτιστο κτίριο και τα τελευταία χρόνια φιλοξενεί σημαντικές εκθέσεις. Αυτός ήταν, άλλωστε, ο στόχος της δημιουργίας της: να αναδεικνύει το έργο Ελλήνων καλλιτεχνών, αλλά να φέρνει στον Κοντιά και αξιόλογους ξένους δημιουργούς, ώστε να μπολιάζουν τους ντόπιους, και κυρίως τους νέους, με την τέχνη τους.

Το φετινό εικαστικό καλοκαίρι στον Κοντιά ανήκει στον Λημνιό Ράλλη Κοψίδη, μαθητή του Φώτη Κόντογλου, του Γιάννη Μόραλη και του Ανδρέα Γεωργιάδη, με την πρώτη αναδρομική έκθεση που πραγματοποιείται μετά τον θάνατό του (2010). Εγκαινιάζεται αύριο, σε επιμέλεια Σπύρου Μοσχονά, και περιλαμβάνει περισσότερα από 110 έργα ζωγραφικής και χαρακτικής: πίνακες, σχέδια, αγιογραφίες, μεταξοτυπίες, μελέτες για εικονογράφηση, μακέτες για τοιχογραφίες, μεταξύ άλλων. Σε αυτά βλέπουμε την εξέλιξή του, από το βυζαντινό στυλ, επιρροή του Κόντογλου, στον σχηματισμό μιας προσωπικής «γραφής», η οποία έμεινε πάντοτε παραστατική, εμπνευσμένη από τον μοντερνισμό (και ειδικά τον υπερρεαλισμό), ενώ αντλούσε στοιχεία και από το παρελθόν: από τη λαϊκή παράδοση και από τις μνήμες της παιδικής του ηλικίας.

«Δεν θα μπορούσα να τον προσεγγίσω σαν τεχνοκριτικός, γιατί δεν είμαι. Ούτε να αναλύσω το συγγραφικό του έργο σαν φιλόλογος, για τον ίδιο λόγο. Τον βλέπω σφαιρικά ως μια τεράστια προσωπικότητα, ως έναν ιδιαίτερο γόνο του νησιού μας, που με κάνει να νιώθω λες και συμμετείχα στα όσα “μεγάλα” έφτιαξε στη ζωή του», λέει ο Δημήτρης Λούσκος, οδοντίατρος με έδρα την Αθήνα και εραστής της τέχνης, δραστήριος εκπρόσωπος του Συλλόγου Κοντιατινών, που ανέλαβε τον συντονισμό της έκθεσης.

Ο Ράλλης Κοψίδης γεννήθηκε το 1929. «Θα ήθελα να ’χω γεννηθεί σε μια ειρηνική και ζωγραφική εποχή. Δεν στάθηκα τυχερός. Ανήκω στην γενιά της Κατοχής και της πείνας. Στα 1949, με χίλια παρακάλια, πήρα μια έγγραφη άδεια απ’ την Ασφάλεια που έγραφε: “Επιτρέπομεν στον τάδε να μεταβή εις Αθήνας διά να σπουδάση”. Μ’ αυτό το χαρτί στο χέρι και με ελάχιστα εφόδια κατέβηκα στην ξακουστή πόλη των Αθηνών όπου θα πήγαινα στη Σχολή Καλών Τεχνών», είπε κάποτε ο ίδιος για το ξεκίνημα της καλλιτεχνικής του διαδρομής. Η πολυπραγμοσύνη του στις δεκαετίες που ακολούθησαν, τόσο στη ζωγραφική και στη χαρακτική όσο και στη λογοτεχνία (υπήρξε πολυγραφότατος διηγηματογράφος), φανερώνει την αδιάκοπη προσπάθειά του να κατακτήσει τα υλικά και τις τεχνικές στην τέχνη του, αλλά και τη βαθύτερη ανάγκη του για έκφραση.

Αναδρομική Ράλλη Κοψίδη, Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης, Kοντιάς Λήμνου, 13 Ιουλίου έως 20 Σεπτεμβρίου, τηλ.: 2254-05.14.25, www.pinakothikikondia.gr.

 

Πηγή: kathimerini.gr

 

gunaika banner new

youtube channel

Πώς χαρακτηρίζετε τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία;

Θετικούς(8.5%)
Αρνητικούς(80.9%)
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ(10.6%)
Συνολικές ψήφοι: 47
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Απριλίου 27, 2018