«Ώσπου στο τέλος κερδίζει μόνο όποιος χάνει: πανάρχαιη, ανεξήγητη ανταμοιβή.  Και μένουμε ανυπεράσπιστοι ξαφνικά, σαν ένα νικητή μπροστά στο θάνατο ή ένα νικημένον αντίκρυ στην αιωνιότητα…».

Που να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;

Κάθε άνθρωπος άξιος να λέγεται γιος του Aνθρώπου σηκώνει το Σταυρό του κι ανεβαίνει το Γολγοθά του. 

Πού πήγανε τόσοι δικοί μας;

Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται,  η αγάπη ου ζηλοί,  η αγάπη ου περπερεύεται,  ου φυσιούται,  ουκ ασχημονεί,  ου ζητεί τα εαυτής,  ου παροξύνεται,  ου λογίζεται το κακόν,  ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. 

Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.

| Προς Κορινθίους Α’ Επιστολή του Αποστόλου Παύλου | Καινή Διαθήκη |

«Δεν σάς αποκαλώ (πιά) "δούλους", γιατί ο δούλος δεν ξέρει τί ποιεί ο κύριος του. Σας ονομάζω φίλους.»

Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο

Μ. Παρασκευή. Στην κορύφωση του Θείου Δράματος!

Χαιρέτισαν με βάγια τον ερχομό του έρωτα​. Έπειτα οι ίδιοι τον σταύρωσαν​ τον τρύπησαν με τη λόγχη​ τον πότισαν χολή και ξύδι​ τον εξομοίωσαν με τους ληστές.​ Kαι πάλι περίμεναν πως θ' αναστηθεί για χάρη τους.​

Τίτος Πατρίκιος

Κάθε λουλούδι, είναι κι ένας Ιησούς..

    Νικηφόρος Βρεττάκος

«Ο τιθείς νέφη την επίβασιν αυτού, ο περιπατών επί πτερύγων ανέμων».
Ψαλμός ργ.