Παραπέμπει μάλιστα σε ένα παλαιό σχόλιο του λόρδου Πάλμερστον, ο οποίος είχε σαρκαστικά παρατηρήσει πως κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Δανίας και Πρωσίας το 1864, μόνο τρεις άνθρωποι γνώριζαν γιατί ξεκίνησε: ο ένας πέθανε, ο δεύτερος τρελάθηκε και ο τρίτος το ξέχασε.
Σύμφωνα με τον Brolin, αν εκείνος ο πόλεμος φάνταζε τότε ως παράδειγμα ιστορικής ανοησίας, η σημερινή ρωσική εισβολή έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο σε παράλογη στρατηγική και αντιφατικούς στόχους. Ο Πούτιν, γράφει ο αναλυτής, βρίσκεται παγιδευμένος σε μια σύγκρουση που έχει αποτύχει να επιτύχει τους δηλωμένους σκοπούς της, έχει απομονώσει τη Ρωσία διεθνώς και έχει μετατρέψει την Ουκρανία σε σύμβολο αντίστασης και δημοκρατικής αντοχής.
Η Ρωσία, σημειώνει, διεξάγει έναν πόλεμο που ούτε οι σύμμαχοί της μπορούν πλέον να εξηγήσουν πειστικά, ενώ στο εσωτερικό επικρατεί κλίμα απώλειας προσανατολισμού και αυξανόμενης κόπωσης. Ο Brolin καταλήγει ότι, σε ιστορική προοπτική, ο Πούτιν φαίνεται να χάνει όχι μόνο το μέτωπο της Ουκρανίας, αλλά και τη θέση του στη συλλογική μνήμη ως ηγέτης που προκάλεσε τον πιο ακατανόητο πόλεμο της σύγχρονης εποχής.
Η ρωσική πραγματικότητα πίσω από το αφήγημα του Πούτιν
Οι δημόσιες δηλώσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν επιχειρούν να παρουσιάσουν μια εικόνα οικονομικής ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής και σταθερότητας στη Ρωσία. Ωστόσο, τα πραγματικά δεδομένα αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα, μακριά από το προσεκτικά σκηνοθετημένο αφήγημα του Κρεμλίνου.
Ο πληθωρισμός στη Ρωσία είναι σήμερα υπερδιπλάσιος από τον στόχο που έχει θέσει η Κεντρική Τράπεζα, διαβρώνοντας τα εισοδήματα των νοικοκυριών και επιβαρύνοντας την αγοραστική δύναμη των πολιτών. Οι πραγματικοί μισθοί σημειώνουν πτώση, ενώ οι κρατικές δαπάνες επικεντρώνονται ολοένα και περισσότερο στη χρηματοδότηση του πολέμου στην Ουκρανία, εις βάρος των πολιτικών για την παιδεία, την υγεία και τις κοινωνικές υποδομές.
Παράλληλα, τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου —τη ραχοκοκαλιά της ρωσικής οικονομίας— μειώνονται ραγδαία λόγω των δυτικών κυρώσεων και της αναδιάρθρωσης των παγκόσμιων αγορών ενέργειας. Οι πολιτικές επιστράτευσης και οι απώλειες στο πεδίο των μαχών έχουν οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη πίεση το εργατικό δυναμικό, ενώ οι γεννήσεις έχουν καταρρεύσει, προκαλώντας δημογραφική κρίση άνευ προηγουμένου.
Την ίδια στιγμή, η ενδοοικογενειακή βία και οι κοινωνικές ανισότητες παραμένουν βαθιά ριζωμένες, παρά τις δηλώσεις περί “παραδοσιακών αξιών”. Καθώς η Ρωσία απομονώνεται διεθνώς, το χάσμα μεταξύ της προπαγάνδας του Πούτιν και της ρωσικής πραγματικότητας διευρύνεται ολοένα και περισσότερο, αποκαλύπτοντας μια χώρα σε βαθιά κρίση πίσω από το πέπλο της «ισχύος» που επιδιώκει να προβάλει το Κρεμλίνο.
