Κι έτσι, τη μια στιγμή μαυρίζει η ψυχή σου όταν διαβάζεις την ανάρτηση της Σταματίνας Σταματάκου, για δεκάδες σκυλιά που κάηκαν εγκλωβισμένα σε αυλές και μάντρες, καθώς οι ιδιοκτήτες τους δεν ενδιαφέρθηκαν, έστω να τα αφήσουν ελεύθερα για να αναζητήσουν τη σωτηρία, μακριά από την πύρινη καταστροφή...
...και την άλλη στιγμή, νιώθεις ανάταση, όταν ακούς στο ραδιόφωνο, ότι στην φωτιά καταγράφηκε πρωτοφανής προσέλευση εθελοντών, που δεν ήταν κάτοικοι των περιοχών που καίγονταν, που έφτασαν στην φωτιά, από την άλλη άκρη της Αττικής, που η κινητήριος δύναμη για να προστρέξουν δεν ήταν ένα κάποιο συμφέρον, αλλά η επιθυμία να βοηθήσουν να νικηθεί η πύρινη Λερναία Ύδρα.
"Η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει. Σε κάθε μεγάλη δοκιμασία θα βρούμε ανάμεσα στους ανθρώπους αδύνατους και ισχυρούς, ανόητους και σοφούς, καλούς και κακούς". Αβραάμ Λίνκολν
