Βρίσκεστε εδώ:Αρχική>>Υγεία>>Πρώτη φορά στο σχολείο: πώς μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά να προσαρμοστούν
Πρώτη φορά στο σχολείο: πώς μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά να προσαρμοστούν
10.09.2017 | 15:37

Πρώτη φορά στο σχολείο: πώς μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά να προσαρμοστούν

Συντάκτης:  Παναγιώτης Σκαπέτης
Κατηγορία: Υγεία

Γράφει η Φανή Λούγκλου

Κλινική Παιδοψυχολόγος, ΜΑ – Παιδαγωγός

Η προσαρμογή στο σχολείο είναι μια διαδικασία που ταλαιπωρεί αρκετούς γονείς και παιδιά.  Ακόμα κι αυτά που αρχίζουν με ενθουσιασμό, στην πορεία ξεκινούν τη μέρα τους με κλάμα, παραπονιούνται ότι πονά το στομάχι τους, κοιμούνται ανήσυχα και κάνουν την πρωινή ρουτίνα δύσκολη.  Δεν το κάνουν επίτηδες! 

Το άγχος μπορεί να επηρεάσει σωματικά το παιδί και να το κάνει να προσπαθεί με οποιοδήποτε τρόπο να καθυστερήσει να πάει σχολείο ή και να χάσει τη μέρα τελείως.  Δεν είναι όμως ασυνήθιστο για τα παιδιά να νιώθουν λίγο άγχος και να χρειάζονται βοήθεια να προσαρμοστούν στο σχολείο. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν με τους παρακάτω τρόπους:

  1. Βοηθάμε το παιδί να αποκτήσει καλή σχέση με τη δασκάλα

Τα παιδιά χρειάζονται να νιώθουν ότι υπάρχει ένας ενήλικας που θα τα βοηθήσει να παραμείνουν ασφαλή.  Άρα, όταν δεν είναι με τους γονείς τους, πρέπει να μάθουν να εμπιστεύονται τη δασκάλα τους, αλλιώς αγχώνονται. Αν παρατηρηθεί ότι το παιδί δεν έχει θετική γνώμη για το σχολείο, είναι απαραίτητο οι γονείς να επικοινωνήσουν με τους δασκάλους.  Η σωστή και συχνή επικοινωνία βοηθά τη δασκάλα να κατανοήσει τις δυσκολίες του παιδιού, να το πλησιάσει και να το βοηθήσει.  Οι περισσότεροι έμπειροι δάσκαλοι θα ανταποκριθούν σε αυτή την επικοινωνία και θα βοηθήσουν.  Επιπλέον, αν έχουμε πρόβλημα με τη δασκάλα, δεν εκφράζουμε τα παράπονά μας μπροστά στο παιδί. 

  1. Βοηθάμε το παιδί να κάνει φίλους

Η επικοινωνία με τη δασκάλα είναι κι εδώ σημαντική.  Ρωτάμε αν το παιδί παίζει με κάποιο συγκεκριμένο συμμαθητή, καθώς δεν μπορούμε να είμαστε στην τάξη να δούμε μόνοι μας.  Ρωτάμε και το παιδί ποιο συμμαθητή του θα ήθελε να καλέσουμε στο σπίτι για να παίξουν.  Είναι επίσης χρήσιμο και ως γονείς να δημιουργήσουμε σχέσεις με άλλους γονείς από την τάξη του παιδιού και να αυξήσουμε τις κοινωνικές μας συναναστροφές με αυτούς.  Δεν είναι απαραίτητο να γίνουμε στενοί φίλοι ούτε να κάνουμε κάτι περισσότερο από μια βόλτα στο πάρκο, βοηθάμε όμως το παιδί και το ενθαρρύνουμε να εξερευνήσει και να βρει φίλους.

  1. Βρίσκουμε τρόπο να παραμείνει το παιδί συνδεδεμένο μαζί μας

Για αρκετά παιδιά, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να πουν αντίο στο γονιό έξω από το σχολείο.  Είναι χρήσιμο να φτιάξουμε μια ρουτίνα που διευκολύνει τον αποχωρισμό.  Μπορεί να είναι μια αγκαλιά, να ψιθυρίσουμε ότι το αγαπάμε και ότι θα είμαστε εκεί να το πάρουμε όταν σχολάσει.  Μπορεί επίσης το παιδί να έχει στην τσάντα του κάτι από τη μαμά και το μπαμπά, όπως μια φωτογραφία, ή μπορούμε να βάλουμε στην τσάντα του μια έκπληξη, όπως μια ζωγραφιά ή μια χάρτινη καρδιά. 

  1. Ηρεμούμε τους φόβους του

Μεγάλο μέρος του άγχος προκύπτει από παράλογους φόβους όπως ότι ο γονιός θα εξαφανιστεί ή θα πεθάνει όσο το παιδί είναι στο σχολείο.  Εξηγούμε στο παιδί ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να έχει κάποιες ανησυχίες σχετικά με το σχολείο, αλλά ότι μπορεί να εμπιστευτεί τη δασκάλα και ότι όλα θα πάνε καλά.  Εξηγούμε επίσης ότι όταν αγαπάμε κάποιον πολύ, δε μας αρέσει να τον αποχωριζόμαστε, αλλά θα περάσει καλά και το σχολείο μπορεί να πάρει τη μαμά και τον μπαμπά τηλέφωνο αν κάτι δεν πάει καλά.  Τέλος, βεβαιώνουμε το παιδί ότι ΠΑΝΤΑ θα επιστρέφει στο σπίτι και στους γονείς του.  Σε καμία περίπτωση, δεν απορρίπτουμε τους φόβους το παιδιού, ή το αποκαλούμε ανόητο που φοβάται και ανησυχεί για το σχολείο!

  1. Κάνουμε πράγματα με το παιδί

Προσπαθούμε να τρώμε μαζί πρωινό, το μεσημέρι ρωτάμε πώς ήταν η μέρα του, διαβάζουμε ένα παραμύθι πριν το βραδινό ύπνο.  Οποιαδήποτε κοινή δραστηριότητα αυξάνει την αίσθηση ασφάλειας του παιδιού.

  1. Είμαστε παρατηρητικοί

Τα περισσότερα παιδιά μετά από μερικές ημέρες ή έστω εβδομάδες προσαρμόζονται και δεν έχουν κανένα πρόβλημα στο σχολείο.  Κάποια παιδιά όμως εξακολουθούν να δυσκολεύονται και αυτό ίσως είναι σημάδι ότι υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος: μπορεί να είναι θύμα σχολικής βίας, μπορεί να μη βλέπει καλά στον πίνακα, μπορεί να φοβάται να εκφράσει απορίες.  Η δική μας παρατηρητικότητα και η καλή επικοινωνία με το παιδί και με τη δασκάλα θα μας διαφωτίσουν για το τι συμβαίνει.

  1. Είμαστε στην ώρα μας έξω από το σχολείο όταν το παιδί σχολάει

Τουλάχιστον τον πρώτο καιρό είναι απαραίτητο το παιδί βγαίνοντας από το σχολείο να δει κάποιον δικό του να τον περιμένει, ακόμα κι αν είναι η γιαγιά ή ο παππούς.  Δεν πρέπει να ψάχνει να μας βρει ούτε να μένει να περιμένει γιατί έχουμε αργήσει.  Η συνέπειά μας είναι πολύ σημαντική καθώς ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας.

  1. Δημιουργούμε ένα όσο το δυνατόν ήρεμο περιβάλλον στο σπίτι και βάζουμε το παιδί νωρίς για ύπνο. 

Τα παιδιά που δεν ξεκουράζονται αρκετά, δεν έχουν την αντοχή για αποχωρισμούς και για τις απαιτήσεις του σχολείου.  Η ηρεμία και η ξεκούραση ενισχύει την αντοχή τους, μειώνει σε μεγάλο βαθμό τις διαμάχες και τις εντάσεις και κάνει την πρωινή ρουτίνα και τη μετάβαση στο σχολείο λίγο πιο εύκολή.

Η προσαρμογή χρειάζεται υπομονή.  Ενθαρρύνουμε το παιδί, του δείχνουμε εμπιστοσύνη ότι μπορεί να τα καταφέρει και το στηρίζουμε σε ό,τι χρειαστεί.  Δεν δωροδοκούμε (π.χ. πήγαινε σχολείο και θα σου πάρω το παιχνίδι που θες), διότι όταν σταματήσει η δωροδοκία, το παιδί δεν θα έχει πια κίνητρο να πάει σχολείο. Διατηρούμε θετική στάση και δίνουμε χρόνο.   Καλή σχολική χρονιά!

 

gunaika banner new

youtube channel

Ποια η άποψη σας για τους ισχυρισμούς του Αρτέμη Σώρρα περί των 600 δις;

Τον πιστεύω, ισχύουν οι ισχυρισμοί του(4.2%)
Δεν τον πιστεύω, είναι όλα ψέματα(95.8%)
Δεν τον γνωρίζω(0%)
Συνολικές ψήφοι: 24
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: Φεβρουαρίου 10, 2017